Blog van de hoofdredacteur

Cindy Castricum: Een kwestie van vertrouwen

15.09.2010
‘Vertrouwen’ is het meest school makende woord in het vaderlandse politieke bedrijf anno 2010.

Ab Klink had er geen vertrouwen in dat de gedoogsteun van de PVV voldoende perspectief voor de toekomst van Nederland en voor de christendemocratie zou bieden. Toen het CDA na twee dagen vergaderen verklaarde dat alle neuzen weer dezelfde kant op stonden, was het Geert Wilders die liet weten geen vertrouwen meer in het CDA te hebben. Ook Ivo Opstelten kampte als informateur met een vertrouwensgat. ‘Uiteindelijk bleek er onvoldoende vertrouwen te bestaan om dit avontuur aan te gaan,’ zei hij nadat hij zijn eindverslag bij de Koningin had ingeleverd. Herman Tjeenk Willink gaf halverwege vorige week ook al aan dat vertrouwen een cruciale factor is voor het welslagen van de formatie. Inmiddels lijkt het erop dat het vertrouwen tussen VVD, CDA en PVV hersteld is. Het is wachten op een regeerakkoord en een ministersploeg aan de zijde van de Koningin op het bordes. Als we tenminste kunnen vertrouwen op de eerste witte rookpluimen uit het Binnenhof.

Dit is een bewerkte versie van de toespraak die hoofdredacteur Cindy Castricum 9 september hield tijdens de lancering van de vernieuwde PM.

Dat PM zich voortaan gaat richten op de decentrale overheden en uitvoeringsorganisaties heeft ook alles te maken met vertrouwen. Het Rijk, gemeenten, provincies, waterschappen en zbo’s staan niet los van elkaar. Nee, deze partijen moeten  met elkaar, in samenhang, vormgeven aan de toekomst van Nederland. Dat is in eerste instantie een kwestie van vertrouwen. Dat kan alleen als de spelers van al deze bestuurslagen elkaar beter leren kennen. En elkaar ook beter leren waarderen. Aan dat laatste valt nog heel wat te verbeteren, zo blijkt uit het de representatieve enquête onder medewerkers van alle bestuurslagen die wij deze zomer uitvoerden naar de bereidwilligheid, de motivatie en de knelpunten van interbestuurlijk werken. Een van de knelpunten voor interbestuurlijk werken is dat het werken bij het Rijk hoger wordt gewaardeerd. Regionale bestuurders en de mensen in de uitvoering beleven het statusverschil als een vorm van Haags snobisme. Gemeenten worden nog te vaak gezien als uitvoeringskantoor van het Rijk, terwijl juist bij de lagere overheden en bij zbo’s de complexiteit van beleid duidelijk wordt. Dat dedain van rijksambtenaren lijkt een succesvolle implementatie van interbestuurlijk werken in de weg te staan. ‘Werken bij het Rijk geldt kennelijk nog steeds als de hoofdprijs,’ zo benadrukt Annemieke Nijhof, directeur-generaal Water van VenW. De succesfactor volgens haar? Werken op basis van gelijkwaardigheid. Dat kan alleen maar als je vertrouwen hebt in elkaars werkwijzen. Als je weet hoe het er bij een andere bestuurslaag aan toe gaat. Wat de mores zijn en hoe gedacht wordt. Zoals gemeentesecretaris Annet Betram het in PM zo mooi zegt gaat het uiteindelijk toch om mensen die elkaar leren kennen, snel contact leggen en weet hebben van elkaars wereld.

PM Public Mission wil de beslissers bij het Rijk, de decentrale overheden en de uitvoeringsorganisaties een platform bieden om elkaar ontmoeten. We leggen de verbinding tussen Den Haag en de wereld daarbuiten. Deze actoren gaan in het magazine én op de vernieuwde website met elkaar in discussie en wisselen ervaringen uit om de publieke taak zo goed mogelijk te volbrengen. Daarmee probeert PM een steentje bij te dragen aan de kwaliteit van het openbaar bestuur. Mocht u daar een bijdrage aan willen leveren, dan horen wij dat graag. Wij vertrouwen op u.

Reacties

Het artikel legt een relatie tussen het (gebrek aan) vertrouwen en de knelpunten rond de implementatie van interbestuurlijk werken. Dat lijkt mij niet de juiste voorstelling van zaken.
In onze meritocratie en op 'maatschappelijk succes' gerichte maatschappij is m.i. vertrouwen niet voldoende om het knelpunt van de ongelijkwaardigheid die ambtenaren van lagere (dit woord spreekt alleen al boekdelen!) overheidsorganisaties ervaren tov rijksamtenaren ervaren op te lossen.
De gevraagde hogere kwalitficaties bij rijksambtenaren en de vaak ook hogere waarderingen (functieschalen) houden de ongelijkheid in stand.

Koen Krikke op 16 september, 2010 - 17:31

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Neem de karakters uit de bovenstaande afbeelding over.