Xander den Uyl: Vaarwater

Hoewel dit een gunstige ontwikkeling is, gaat de vlag bij ABP nog niet uit. Voorzichtigheid blijft geboden. Al eerder zagen we dat de dekkingsgraad steeg, om vervolgens weer te dalen. In 2010 was dat vooral te wijten aan de historisch lage rente. Die is van grote invloed omdat ABP met die rente de toekomstige pensioenuitkeringen moet waarderen. Schommelingen in die rente weerspiegelen zich direct in de dekkingsgraad. En dat geeft onzekerheid. ABP heeft daarom gepleit voor een andere berekening van de dekkingsgraad, die zorgt voor meer stabiliteit en meer recht doet aan het langetermijnperspectief dat een pensioenfonds nu eenmaal heeft.

Een andere onzeker factor is de opbrengst van de beleggingen op korte termijn. 2008 vormde een dieptepunt, maar werd gelukkig gevolgd door twee jaren met een mooi rendement. Het ABP heeft meer vermogen dan ooit tevoren. Veel deelnemers hebben zich nooit gerealiseerd dat een pensioenfonds moet beleggen om een fatsoenlijke pensioenuitkering te kunnen waarmaken. De pensioenpremie wegzetten op een spaarrekening of heel veilig beleggen, met een veel lager rendement, levert simpelweg te weinig op. Een pensioenfonds moet dus, met verantwoord risico, beleggen. Zouden we dat niet doen, dan zouden we alleen veel lagere pensioenen kunnen realiseren.

2011 wordt een belangrijk jaar voor de pensioenfondsen. De levensverwachting in Nederland stijgt steeds sneller en dat betekent dat pensioenfondsen langer pensioenen moet uitbetalen. We staan voor de grote uitdaging hoe we in de toekomst de verder stijgende levensverwachting gaan verwerken in ons pensioensysteem. Dat vraagstuk en het omgaan met financiële schokken ligt op dit moment op de tafel van vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers. Ik ga er van uit dat daar een vernieuwd pensioencontract uitrolt, zodanig dat ons mooie pensioenstelsel, het ‘ beste stelsel te wereld’  genoemd kan blijven worden.