EUROPA

Thierry Baudet: Haarkloverij

Naast het Europa van 27 lidstaten, de EU in Brussel, is er ook een Europa van 47 lidstaten, de ‘Raad van -Europa’ in Straatsburg. Het is allemaal erg verwarrend: die ‘Raad’ staat los van de EU, en telt onder haar leden ook niet-Europese landen zoals Turkije en Azerbeidzjan. Bovendien heeft de Raad een apart Hof: het ‘Europees Hof voor de Rechten van de Mens’. Doel van dat Hof is bescherming van de ‘rechten van de mens’. Wie kan daartegen zijn?

Thierry Baudet is jurist en historicus. Hij werkt aan een proefschrift over nationale soevereiniteit.

Helaas blijken de ‘verschrikkingen’ waar het Hof ons tegen wil beschermen heel wat ruimer dan oorspronkelijk gepland. Met behulp van het verbod op ‘martelingen’ werd de opvoedkundige tik verboden verklaard. Een Engelse bepaling die aan gevangenen het stemrecht ontnam, bleek strijdig met het ‘recht op -politieke participatie’. Op basis van het ‘recht op familie-leven’ werden maatregelen ter ontmoediging van thuisbevallingen -opzij geschoven. En vorige maand nog stond de vraag ter -discussie of de ‘vrijheid van religie’ ook een verbod op crucifixen in klaslokalen van openbare scholen zou moeten inhouden.

In deze zaak, die aanhangig was gemaakt door een in Italië woonachtige Finse familie, oordeelde het Hof in Straatsburg in eerste instantie – geloof het of niet! – dat crucifixen in -klaslokalen een ‘fundamentele mensenrechtenschending’ inhielden. De -nationale folklore van het land dat eeuwenlang grotendeels door het Vaticaan werd bestuurd, zou ‘indoctrinerend’ werken, en -kinderen het recht ontzeggen onderwijs te genieten dat in overeenstemming is met hun eigen ‘waarden’. Bij de behandeling in hoger beroep wist het Hof toch nog bij te draaien, en besloot het dat de verhouding tussen kerk en staat op dit punt nog binnen de beslissingsruimte van staten valt.

Maar hoe was het überhaupt mogelijk dat een instantie die moordpartijen van het soort dat door Nazi-Duitsland was begaan moest veroordelen, zich enkele decennia later het hoofd brak in paginalange overwegingen over crucifixen in klaslokalen? Wat is er misgegaan? De stapels bemoeizuchtige jurisprudentie van -tegenwoordig heeft niemand toch gewild?

Net als de eindeloze bureaucratie die het Brussel van de EU produceert, tonen de honderden pagina’s met hooggeleerd gekibbel van het Straatsburgse Hof het onvermogen van onze Euro-elites om hoofd- en bijzaak van elkaar te onderscheiden. Europa doet aan overspronggedrag: haar nietigheid in het licht van de Grote Vragen van deze tijd is zo volkomen, dat ze zich, net als een dier dat niet kan kiezen tussen vluchten of vechten, vol overgave wijdt aan haarkloverij.

REAGEREN | AFDRUKKEN