Als Nederlander in het buitenland krijg ik vaak lastige vragen. Over de opmars van Wilders: ‘Gaan jullie echt hoofddoekjesbelasting invoeren?’ Over paddo’s: ‘Klopt het dat jullie legale winkels hebben waarin harddrugs worden verkocht?’ Over militair ingrijpen in Irak en Afghanistan: ‘Waarom steunt jullie regering zonder goede onderbouwing de inval in het ene land en verlaat het zonder goede onderbouwing het andere?’ Ik antwoord meestal met een dubbel gevoel. Ik heb met sommige dingen veel moeite, maar wil toch graag dat mijn land in een goed daglicht staat. Het is misschien een raar land, maar het is mijn land.
Vorige week was dat gevoel echter even weg. Ik was op een conferentie in Kaapstad waar innovatieve projecten uit de hele wereld werden gepresenteerd. De gemeente Amsterdam presenteerde een project dat het publiek met stomheid sloeg. In de strijd tegen georganiseerde misdaad zijn tweehonderd ‘prostitutieramen’ op de Wallen gesloten. Om krakers tegen te gaan en de buurt een wat vrolijker aanzien te geven hebben ze modeontwerpers gevraagd de ramen te gebruiken als etalages voor designerkleding. Een sympathiek idee natuurlijk, als kunstproject. Maar wat heeft dit met het bestrijden van georganiseerde misdaad te maken, vroeg iemand uit het publiek. Een wollig verhaal volgde, want hard bewijs was er natuurlijk niet. Maar het kwam erop neer dat hoe minder mogelijkheden er voor prostitutie zouden zijn, hoe minder de georganiseerde misdaad de ruimte kreeg.
Amsterdam bleek ook overwogen te hebben zelf de prostitutie in te gaan. Als de gemeente eigenaar en uitbater is van bordelen kan ze immers de veiligheid in de gaten houden en tegelijk de misdaad uit de markt drijven. De werkgroep die het onderzocht had, was echter gestuit op praktische bezwaren: ze kon geen garantie krijgen dat vrouwen daadwerkelijk vrijwillig het beroep uitoefenden. Morele bezwaren tegen de overheid als pooier werden niet genoemd in de presentatie. De weinige conferentiegangers die niet totaal verbijsterd waren maakten flauwe grappen: ‘Als de overheid de prostitutie in gaat krijg je vast slow sex!’, ‘Wat moet je wettelijk als prostituee nog doen als je gedeeltelijk arbeidsongeschikt wordt verklaard?’, ‘Wordt een zakelijk bezoek aan een overheidsbordeel aftrekbaar?’
Staatprostitutie, hoe verzin je het? Hoe start je daar serieus een werkgroep over op? Dat kan alleen in Nederland. Een raar land.
Voeg commentaar toe