Politiek

Beleidsmakers en wetenschappers staan niet zelden in een gespannen relatie tot elkaar. ‘Evidence based policy’ is weliswaar in de mode, maar de dagelijkse praktijk toont aan dat de politiek zich vaak niet al te veel aantrekt van empirische bewijsvoering. Het Rathenau Instituut brengt dit spanningsveld in kaart in de publicatie Beleid en het bewijsbeest.

Nog geen toegang

Om dit artikel verder te lezen heeft u een abonnement nodig. U kunt informatie over een abonnement vinden op www.pm.nl/abonneren.

Het kan ook zijn dat u nog niet bent ingelogd. U kunt hieronder inloggen:

Een broos systeem waarin solidariteit ver te zoeken is. Zo typeert Paul de Grauwe de momenteel in zwaar weer verkerende Europese Monetaire Unie. De Belgische professor internationale economie is uiterst kritisch over de aarzelende aanpak in Europees verband. Ingrijpende maatregelen zijn noodzakelijk. Anders zullen zwakke eurobroeders een speelbal worden van de financiële markten, waarschuwt hij. ‘Deze crisis is politiek, niet financieel.’

Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de Raad van Korpschefs van de politie, het Nationaal Crisiscentrum én het ministerie van Justitie maakten al gebruik van de diensten van De Taalkliniek, het nieuwe bedrijf van taalgoeroe Jan Kuitenbrouwer. In hoeverre kan het publieke debat met moderne toegepaste retorica als ‘framing’ worden gestuurd? Kuitenbrouwer voorziet een nieuw tijdperk voor politiek en overheidscommunicatie.

Volgens Adriaan Schout van Instituut Clingendael laten de asielproblematiek, het debat over de meerjarenbegroting en de eurocrisis zien hoe belangrijk Europa voor Nederland is. De Eerste en de Tweede Kamer willen graag meer invloed op Brussel. Hoe kunnen ze dat het beste aanpakken, waar moeten ze op letten en wat moeten parlementariërs vooral niet doen?